Projekt czterech budynków w centrum Łodzi stanowi studium współczesnej zabudowy miejskiej osadzonej w złożonym kontekście historycznym i funkcjonalnym. Punktem wyjścia była analiza procesów kształtujących strukturę urbanistyczną tego fragmentu miasta, w tym dawnych podziałów parcelacyjnych, skali historycznej zabudowy oraz ewolucji funkcji.
Zespół czterech budynków zaprojektowano w układzie kwartałowym, z wyraźnie zdefiniowanymi pierzejami i wnętrzami urbanistycznymi. Zróżnicowanie brył pozwala na stopniowanie skali, od intensywnej zabudowy miejskiej po bardziej kameralne przestrzenie wewnętrzne. Istotnym elementem koncepcji jest mieszanie funkcji: zabudowę mieszkaniową uzupełniono o usługi aktywizujące partery i wzmacniające relacje z przestrzenią publiczną.
Szczególną uwagę poświęcono jakości przestrzeni wspólnych, zielonym dziedzińcom, czytelnym ciągom pieszym i strefom półpublicznym, które sprzyjają integracji i budowaniu lokalnej tożsamości. Projekt charakteryzuje się stonowaną kolorystyką, prostą, współczesną formą oraz zastosowaniem trwałych, tradycyjnych materiałów, takich jak cegła i stal, nawiązujących do historii miejsca i kontekstu miasta.
